Spis tresci instrukcji obslugi

Zespalanie skanow

DAVIDOWE zespalanie skanow umozliwia odpowiednie ukierunkowanie i polaczenie skanow 3D przedstawiajacych ten sam obiekt z roznych stron. To wiecej jak tylko narzedzie dostawiania skanow do siebie, poniewaz umozliwia:

latwe w uzyciu, prowadzone przez uzytkownika usuwanie nieporzadanych uskokow,
automatyczne i polautomatyczne zestawienie powierzni,
oraz zubozone w zaklocenia zespalanie powierzchni i tekstur.

Rezultatem jest wygladzona, teksturowana, 360-stopniowa siatka 3D Twego trojwymiarowego obiektu.

Nastepne kroki beda prowadzic Ciebie przez dialog zespalania skanow:

W pierwszym rzedzie musisz przylaczyc do listy skanow jeden, lub kilka skanow przedstawiajacych Twoj obiekt z roznych stron, poprzez wcisniecie “Dodaj”:

Alternatywnie mozesz przekazac Twoje skany bezposrednio z dialogu skanowania, poprzez wcisniecie “Przekaz liscie”.
Po dodaniu do listy wszystkich skanow, mozesz uporzadkowac je w odpowiedniej kolejnosci poprzez wcisniecie “Uporzadkuj kolejno”.
Przy pomocy haczykow obok wpisow (skanow), moga byc one aktywowane, lub deaktywowane dla nastepnych procesow.
Jezeli chcesz, mozesz przy uzyciu Manual Cleaning Tool wyczyscic skan z nieporzadanych uskokow. W tym miejscu powinienies jednak usuwac wylacznie te powierzchnie, ktore nie beda pomocne w pozniejszym zestawieniu skanow ze soba!
Nastepny krok, to zestawienie ze soba Twoich skanow. Wcisnij przycisk “Ukierunkuj”, aby przywolac “Dialog zestawiania skanow”:

Tutaj mozesz wybierac miedzy szescioma roznymi mozliwosciami zestawienia: “Swobodna rotacja”, “Rotacja wokol osi X”, ”…osi Y”, ”…osi Z”, “Ukierunkowanie manualne”, oraz “Jedynie zestawienie szczegolowe”. W pierwszym z ustawien, komputer przeprowadza zestawienie zgrubne miedzy dwoma skanami, bez jakichkolwiek ograniczen odnosnie rotacji, lub przesuwu. Program szuka przy tym takich relatywnych transformacji miedzy dwomy skanami, ktore wykazuja maksymalna powierzchnie stykowa. To funkcjonuje w wiekszosci przypadkow, lecz nie zawsze. Nastepne trzy mozliwosci sa pierwszej bardzo podobne, poza tym ze relatywna transformacja miedzy skanami jest ograniczona. Modus “Rotacja wokol osi X” przyjmuje przykladowo, ze Twoj obiekt zostal obrocony miedzy przeprowadzeniem poprzedniego i nastepnego skanu tylko wokol jednej osi, rownolegle do osi Y (systemu koordynatow), a nie zostal przesuniety wzdluz osi Y. (Os Y jest osia pionowa, jesli uzywales do skanowania DAVIDA). Os/centrum rotacji pozostaje jednak dowolna, tzn. uzycie taleza obrotowego nie jest konieczne i mozesz obracac Twoj obiekt miedzy przeprowadzaniem skanow recznie. Po wybraniu mozliwosci zestawienia, dialog zestawiania przeprowadzi Ciebie przez jego proces.
W przypadku popiersia Beethovena, obracalismy je wokol osi Y i wybralismy dlatego modus “Rotacja wokol osi Y”.
Krok pierwszy oczekuje od Ciebie, bys kliknal w skan ktory chcesz ukierunkowac. Po wybraniu skanu w oknie 3D, zostanie on objety szescianem o czerwonych krawedziach:
Kliknij teraz w skan, do ktorego chcesz ukierunkowac skan wybrany uprzednio…

Zgrubne zestawienie odbywa sie teraz. Po kilku sekundach obydwa skany zostaly ukierunkowane i zestawione ze soba:
Powtorz powyzsza procedure takze dla nastepnych skanow. Efekt jej powinien wygladac nastepujaco:

Wez pod uwage, ze ukierunkowanie i zestawienie powierzchni musi byc bardzo dokladne, aby w nastepujacym po nich procesie zespolenia uzyskac dobry rezultat. Precyzyjne zestawienie mozna rozpoznac po tym, ze w wielu miejscach widac przenikanie przez siebie powierzchni poszczegolnych skanow (przy obracaniu ich w oknie 3D, kolory migaja nieco).
Jezeli zestawienie nie znalazlo dobrego ukierunkowania, wystartuj je po prostu od nowa. Poniewaz metoda ta pracuje przypadkowo, istnieja duze szanse, ze przy drugim, lub trzecim przejsciu przyniesie lepszy rezultat. Jesli to nie pomoze, mozesz uzyc modusu “Ukierunkowanie manualne”, lub mozesz ukierunkowac i zestawic skany manualnie w oknie 3D (wcisnij STRG i trzymaj, podczas kiedy jeden ze skanow obracasz/przesuwasz przy uzyciu lewego/prawego przycisku myszy) i uzyc modusu “Jedynie zestawienie szczegolowe”. Modus “Ukierunkowanie manualne” pozwala na wskazanie nalezacych do siebie par punktow, ktore po zestawieniu powinny byc ze soba w kontakcie:

W niektorych wypadkach moze byc trudno wyselektowac nalezace do siebie pary punktow. W tych przypadkach pomoze wziac pod uwage teksture obiektow (zobacz ponizej punktu 10 pod Laserowe skanowanie 3D, jak wkopiowac/przydzielic teksture). “Zespalanie skanow” DAVIDA laduje teksture i pokazuje ja, jak tylko dodasz skan zaopatrzony w teksture. Jezeli tekstura nie zawiera zadnych punktow dajacych sie jednoznacznie zidentyfikowac, mozesz takze “przykleic” wlasne identyfikatory na obiekt, zanim wkopiujesz teksture.
Po przeprowadzeniu kilku krokow w procesie ukierunkowania i zestawiania, dobrym pomyslem moze byc zgrupowanie dwoch, lub kilku zestawionych juz ze soba skanow. Wyselektuj w tym celu bedace na uwadze skany z listy (wcisnij STRG, podczas gdy klikniesz kolejno w nazwy skanow) i wcisnij nastepnie “Grupuj”. W ten sposob powiazesz skany w grupy i bedziesz mogl uzywac ich tak, jak by byly jednym skanem. W wypadku naszego popiersia Beethovena, mozemy zgrupowac razem trzy pierwsze, zestawione skany, zanim ukierunkujemy i zestawimy z nimi skan czwarty. W wyniku tego czwarty skan moze byc zestawiany z trzemy innymi na raz, zamiast zestawiac go tylko z jednym z trzech skanow, co przyniesie lepszy rezultat.
UAby uniewaznic takie zgrupowanie, kliknij w odpowiedni wpis w liscie prawym przyciskiem myszy i wybierz “Cofnij grupowanie”.
Jezeli to potrzebne, powinienies oczyscic teraz skany z niepotrzebnych uskokow.
Po dokladnym zestawieniu skanow, moga one zostac zespolone ze soba. Wcisnij w tym celu przycisk “Zespolic” i po niedlugim czasie liczenia, mozesz ujzec rezultat.

DAVID nie bierze w procesie zespalania pod uwage skanow, ktore nie sa w liscie aktywowane (zaznaczone haczykiem).
Rezultat silnie zalezny jest od parametrow jak “Rozdzielczosc”, “Gladkosc” i “Oczyszczanie”, dlatego zalecamy wyprobowanie roznych ustawien. Zacznij od nizszej rozdzielczosci (np. 100), albowiem przy takiej, proces zespalania jest o wiele stabilniejszy wobec niedokladnych ukierunkowan i zestawien, zaklocen i uskokow. Wyzsza rozdzielczosc oznacza dluzszy czas liczenia i o wiele wiecej trojkatow w siatce powierzchniowej (triangulacyjnej). W wypadku gdy Twoj rezultat przy wyzszej rozdzielczosci wykazuje dziury/nieszczelnosci, musisz podwyzszyc parametr “Gladkosc”. Takze tutaj powinienes rozpoczac od niskiej “Gladkosci” i wartosc jej podwyzszac krok, po kroku, az do uzyskania zadawalajacego rezultatu.
Od “DAVID-Shapefusion Version 1.5”, wintegrowalismy alternatywna metode zespalania- metode Poissona, ktora przynosi ze soba wiele zalet wobec metody zwyklej:
- ustawianie “Gladkosci” i “Oczyszczania” nie jest konieczne,
- WSZYSTKIE dziury zostaja zamkniete, rezultat zespolenia jest “szczelny”,
- lepsze zlagodzenie ostrych krawedzi,
- oraz wyzsza stabilnosc wobec zaklocen i niedokladnie ukierunkowanych skanow.
  Wadami sa dluzszy czas liczenia i silniejsze wygladzenie/uniewydatnienie malych detali (przy tej samej liczbie trojkatow w siatce).
Jesli wybrales metode “Zwykla”, mozesz na koncu wielokrotnie wcisnac przycisk “Skurczyc”, by zredukowac nieczyste krawedzie.
Jesli Twoje skany pokryte sa teksturami, one takze zostana zespolone. Miejsca ktorym tekstura nie zostala przydzielona (np. te, ktore zamkniete zostaly metoda Poissona), otrzymaja rozowe zabarwienie.
Kiedy jest to potrzebne, mozesz takze rezultat zespolenia, przy uzyciu Manual Cleaning Tool oczyscic z niepozadanych zaklocen graficznych.
Przycisk “Zapisz” otwiera nowe okno dialogu, w ktorym mozesz wybierac miedzy formatami plikow: *.OBJ, *.PLY, oraz *.STL. Mozesz poza tym wybierac, czy rezultat zespolenia, zestawione i przefiltrowane skany 3D maja zostac zapisane. Jednakze w bezkosztownej wersji DAVIDA, funkcja ta nie jest dostepna.

Spis tresci instrukcji obslugi